علی طاهری صنایع تولیدی و خدماتی بهینه ساز 021-66592126 info(@)behinesaz.com
کانال تلگرام بهینه ساز
Telegram
اینستاگرام بهینه ساز
Instagram

صنایع تولیدی و خدماتی بهینه ساز

بازسازی ساختمان|درب و پنجره فلزی|کابینت آشپزخانه|برق ساختمان|تاسیسات ساختمان|

سالانه 100 برج در تهران ساخته می شود.

در حال حاضر، سقف مجاز ساخت‌وساز در تهران معادل حداکثر ارتفاع 12طبقه است و هیچ دستورالعمل واحد و قاعده مشخصی برای برج‌سازی- بیش از ارتفاع مجاز- وجود ندارد، اما حجم بلندمرتبه‌های در حال احداث در نقاطی خاص از پایتخت افزایش پیدا کرده و آمارهای غیررسمی از صدور سالانه 100مجوز احداث برج در تهران حکایت دارد.

به گزارش «صما»، شهرداری تهران سرانجام ضوابط مربوط به «ساخت‌وسازهای بلندمرتبه» را دو سال دیرتر از موعد مقرر، تنظیم و برای تصویب نهایی به مراجع بالادست ارائه کرده است. در حال حاضر، سقف مجاز ساخت‌وساز در تهران معادل حداکثر ارتفاع 12طبقه است و هیچ دستورالعمل واحد و قاعده مشخصی برای برج‌سازی- بیش از ارتفاع مجاز- وجود ندارد، اما حجم بلندمرتبه‌های در حال احداث در نقاطی خاص از پایتخت افزایش پیدا کرده و آمارهای غیررسمی از صدور سالانه 100مجوز احداث برج در تهران حکایت دارد.

به گزارش «صما» مقررات طرح تفصیلی جدید تهران که اردیبهشت سال91 ابلاغ شد، شهرداری را مکلف کرده بود حداکثر ظرف مدت 6 ماه، ضوابط جامع بلندمرتبه‌سازی را تدوین کند؛ اما در طول دو سال و نیم اخیر، در غیاب ضابطه رسمی، مجوزهای  برج‌سازی از طریق چانه‌زنی برج‌سازها در کمیسیون ماده 5 و مذاکره جمعی با مدیران شهری، صادر شده است. هرچند مدیریت شهری تهران، برج‌های بالای 20 طبقه در حال ساخت را اقدام بی‌ضابطه نمی‌دانند؛ اما در صورت ابلاغ قاعده جدید بلند مرتبه ‌سازی، صدور مجوز منوط می‌شود به انطباق درخواست‌ها با مقررات از پیش‌تعیین شده، نه اینکه همچون شرایط سال‌های اخیر، به تناسب درخواست برج‌ساز، مقررات موردی نوشته شود!

دبیر شورای عالی شهرسازی و معماری کشور با بیان اینکه پیش نویس ضوابط بلندمرتبه سازی در حال بررسی است به استفاده از الگوهای مختلف بلندمرتبه سازی در دنیا اشاره کرد و به «بلدیه» گفت: روش‌های متفاوتی در دنیا وجود دارد. اولا باید در پهنه ای باید باشد که بلندمرتبه‌سازی امکان تحققش وجود داشته باشد. آمریکایی ها روشی دارند به نام planning code؛ این روش به این ایده استوار است. آن چیزی که می خواهیم اتفاق بیفتد بهش مزیت می‌دهیم و آن چیزی را که نمی خواهیم اتفاق بیفتد را آنقدر گران می‌کنیم که هیچ کس نتواند انجام دهد.

پیروز حناچی دبیر شورای عالی شهرسازی و معماری ادامه داد: آنچه در پهنه های S222، S122 اتفاق افتاده تلاشی بوده تا بتواند این الگو را اجرایی کند البته همانطور که اشاره کردم یک لینک لایه های اقتصادی هم به آن اضافه می کنند به این شکل که آن کاری را که می‌خواهند اتفاق بیفتد مزیت می دهند و تشویقش هم می‌کنند، آن کاری را که نمی خواهند اتفاق بیفتد، آنقدر هزینه‌اش را سنگین می‌کنند که هیچ کس به سراغ آن نمی رود به این معنی که اگر قرار باشد که در منطقه بلندمرتبه سازی ساخته نشود، آن کار را غیراقتصادی ‌اش می‌کنند.

به گفته حناچی در سایر الگوهای تجربه شده در دنیا یکی از ویژگی های رعایت شده در بلندمرتبه سازی رعایت «حقوق عمومی» است به این معنا که بلندمرتبه‌سازی فقط در مناطقی از شهر انجام می شود که به قول معروف این فضا برایش باز شده و دیده شده است. البته سال هاست که دیگر نه در اروپا و نه در آمریکا، توصیه به برج‌های بلندمرتبه مسکونی نمی‌کنند؛ یعنی تراکم متوسط را به ساختمان های بلندمرتبه ترجیح می دهند.

معاون شهرسازی وزیر راه با اشاره به دو فاکتور مورد توجه در بررسی ضوابط بلندمرتبه سازی تصریح کرد: اول اینکه بلندمرتبه سازی را به سمت پهنه هایی که در طرح جامع شناسایی شدند و مجاز به بلندمرتبه‌سازی هستند هدایت می کنیم و دوم آنکه پس از این دیگر مجوز ساخت وسازهای بلندمرتبه به هر قطعه ای داده نمی شود.  یعنی مثلا یک ساختمان با 1200 مترمربع زیر بنا تقاضای مجوز ساخت وساز با تراکم 25 طبقه در خیابان مقدس اردبیلی داشته باشد قطعا پاسخ منفی خواهد بود.

او در پاسخ به این سوال که بنا دارید چه تدبیری به کار گیرید که ضوابط بلندمرتبه سازی با سیاست تعادل سازی نرخ تراکم جمعیت در پایتخت در یک راستا قرار بگیرد؟ تاکید کرد: واقعیت این است که راهی غیر از بازگشت به مطالعات مجموعه شهری تهران نداریم. مطالعاتی که در سال 82 به تصویب شورای عالی شهرسازی رسید و در سال 84 به تصویب هیات‌وزیران رسید. هر چند که آن طرح هم بعدها تحت تاثیر مسکن مهر بسیار مخدوش شد، ولی ما هیچ راهی نداریم جز اینکه بار تهران را سبک کنیم و این موضوع جدیدی نیست و از زمان وزارت مرحوم کازرونی طرح هایی همچون «طرح ساماندهی شهر تهران» در این راستا تعریف شد.

او افزود: مجموعه البته در حال حاضر اندازه این شهر به گونه ای بزرگ شده که از قاعده مدیریت خارج است و نمی شود مدیریتش کرد. ببینید در حال حاضر مثلا تعداد کلانتری های شهر مشخص است، همینطور تعداد سایر واحدهای خدمات رسانی اما وقتی شهر به اندازه ای بزرگ شود که اندازه آن با زیرساخت های شهر هماهنگ نباشد به این معنی است که  خدمات مناسبی به مردم داده نمی شود و عوارض آن به مرور دامن گیر شهر و شهروندان می شود.

او با بیان اینکه یکی از تاثیرات توسعه انسانی در کلانشهرها این است که زیرساخت های شهر متناسب با افزایش جمعیت رشد پیدا نمی کند، گفت: در برخی شهرهای دنیا همچون لندن تجربه هایی برای کاهش جمعیت شهر انجام شد به گونه ای که مدیریت شهری در این شهر توانست ظرف دو یا سه دهه گذشته، جمعیت این شهر را از 12 میلیون به 7 میلیون نفر برساند.

معاون وزیر در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینکه آیا در ضوابط بلندمرتبه سازی می توان از الگوی افزایش هزینه اجرای بلندمرتبه سازی در برخی نقاط شهر استفاده کرد؟ اظهار کرد: ابزار هزینه دست نهاد دولت نیست. ابزار هزینه در دست شورای شهر و شهرداری تهران است، ولی واقعیتش این است که اگر می خواهیم یک سیاست یک پارچه ای را تعقیب بکنیم، این لایه هم یک لایه است. یعنی این لایه اقتصادی یک لایه است که اگر با لایه کالبدی هماهنگ عمل نکند، این کار تحقق پیدا نمی‌کند. مثلا در کلانشهرهای بزرگ دنیا همه کسانی که الگویی همچون مطالعات مجموعه شهری دارند در مورد متروپل می‌دهند، می‌آیند کاری می کنند که شما هر چقدر به مرکز کلانشهر نزدیک می شوید هزینه هایت به شدت افزایش پیدا می کند و هر چقدر از مرکز کلانشهر دور می‌شوید هزینه‌ها هم معنی دار کاهش پیدا می‌کند. مثلا در کوالالامپور ، وقتی که مرکز کوالالامپور زندگی می کنید هزینه ها گران است اما از مرکز کوالالامپور که دور می شوید هزینه‌های زندگی تا 30 درصد کاهش پیدا می‌کند. این در حالی است که در شهری همچون تهران هزینه های زندگی در مرکز شهر پائین تر است.

Share this post

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

نظر خود را اضافه کنید.

0
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد